Ortaokul üçteydim, kurabiye yapardım. Okula götürür satardım.

Evet, kendim yapıyordum. Sonra fırına götürüyordum, fırında pişiriliyordu. Sonra alıp eve getiriyordum ve ertesi gün de okula götürüyordum. Kurabiye beş kuruşa satılıyordu ben dört kuruştan veriyordum okula. Bana mal oluşu tahmin ediyorum iki buçuk-üç kuruş falandı ama para kazanıyordum çünkü çok satılıyordu kurabiyelerim.

Bir de Şahin ağabeyim bir küçük fotoğraf makinesi buldu, film aldı falan herkes çektiriyor. Bunun üzerine fotoğrafçılık yaptım okulda.

Fotoğrafçılık, kurabiye… Yazın da, okuldan mezun olduktan sonra, hızarda çalıştım. Diğer ağabeylerim, ablalarım “Bizim aileye yakışmaz. Yapma” derlerdi. Ama analığım beni teşvik ederdi “Aferin oğlum, aferin oğlum çalış” diye.

Para kazanmak… Benim bağımsız olma isteğim vardı hayatta.

(Damdan Düşen Psikolog / Sayfa: 120, 121)

Doğan Cüceloğlu facbook sayfasından alıntıdır

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner14

banner13