google-site-verification: google6827054ec461fa5a.html

Okullar açılırken... Yıl 1961...

Öğretmen haberleri ve gelişmelerden hemen haberdar olmak için Telegram kanalımıza katılın!


Bir gün Antep ten akraba bir amca geldi. "Sen burada daha ne yapıyorsun, okullar açılıyor demez mi". İçime bir kurt düştü. Eyvah dedim, ya okul açıldı ise, geç kalmışsam. Ama çevremde durumun önemini anlayacak kimse yoktu. Herkes işte güçte.
Benim içimdeki kurt gittikçe büyüyor. İş başa düştü, dedim. Köy yamaçta. Köyün aşağılarında, otobüsler bir taraftan gelip, Antep yönüne gidiyor. Yakındır, yetişirim dedim, otobüse. Köydekilere, ben gidiyorum deyip, bohçaladığım eşyalarımı alıp, pabuçları da çiftleyip yolu tuttum. Kah koşuyor, kah hızlı hızlı yürüyorum. Yarabbi, meğer ne uzakmış otobüsün geçtiği kavşak. Daha yolu yarılamamıştım ki, gelip geçti otobüs. Durmak yok, yola devam. Nasılsa yenisi gelirdi, otobüsün. Artık kavşaktayım.... Bohçam elimde, ayakkabılarım ayağımda, güneş tepemde yükselmiş, bekliyorum. Gelip giden ne bir yolcu, ne bir otobüs falan. Yürüyeyim deyip, yönümü Antebe çevirdim. Nasıl olsa, bir otobüs gelir binerim dedim, kendi kendime. Ayaklarım Antep yönüne adımlarken, gözüm ve kulağım geriden gelecek otobüste. Ama heyhat, ne bir yolcu, ne bir otobüs.
Derken, köye 5-6 km. Mesafede ki, şimdi ilçe olan Burç nahiyesindeyim. Ama zihnimde savaş var, ya okullar açıldı ise, ya geç kalmışsam...
Bir baktım bir at arabasına, üzüm sandıkları yüklenmiş, hareket etmek üzere. Antebe mi dedim, Antebe imiş. Beni de al dedim, aldılar.
Arabacı ile konuşa konuşa 10 km. kadar olduğunu düşündüğüm Antebe vardık. Konuşma iyi gelmiş, biraz zihnim rahatlamıştı. Şehrin girişinde artık bildiğim yollarda idim. Büyük insan edası ile cebimdeki bozukluğu arabacıya uzatarak "şuna bir paket (tütün) al" deyişimi hiç unutmam.

Bildiğim yollarda adımlarken, zihnim yine karıştı, okullar açıldı mı, yetişebildim mi, diye. Artık evimdeyim. Öğrendim ki, okullar iki gün sonra açılacak.

Dünyalar benim olmuştu...

O heyecan, tüm öğrenim yıllarımda devam etti. Bu gün, 70 yaşında, emekli iç hast. uzm. doktorum. Üç erkek çocuğum dan ikisi mühendis, diğeri Kadın Hast. Uzm. Dr.

Dileğim odur ki, yarın yeni bir öğrenim yılına başlayacak çocuklarımızda, torunlarımızda okula, okumaya karşı aynı heyecan olsun ve bu heyecan hiç eksilmesin, inş.

Tüm eğitimcilerin ve yavrularımızın yeni öğretim yılını candan kutluyorum....

Uzman Öğretmenlik ve Başöğretmenlik Grubumuza Üye olarak Tüm Gelişmelerden Haberdar Olabilirsiniz 
 

En güncel gelişmelerden hemen haberdar olmak için Telegram kanalımıza katılın!

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol