BEN DE AZ YEMEK YERİM HİÇ BÜYÜMEM!


“Doğan Abi, geçenlerde 5-6 yaşlarındaki bir oğlan çocuğu benim oturduğum binanın görevlisine bayağı bir tavır koydu ve ileri geri yakışıksız konuştu. Görevli gayet olgun bir tavır içinde çocuğa yumuşak cevaplar verdi ve oradan ayrıldı, ama ben rahatsız olmuştum. Çocukla konuştum. Bana bak oğlum, dedim. Sen ne biçim konuştun o amcayla. Yarın sen de büyüyeceksin, o amca gibi büyük yetişkin biri olacaksın. O zaman sana bir çocuk gelip, senin o amcayla konuştuğun gibi seninle konuşursa gücüne gitmez mi? Neden böyle konuşuyorsun!”

Çocuk bana baktı ve bana önemli bir şeyi keşfetmiş birinin yüz ifadesiyle, “Ben de az yemek yerim; hiç büyümem!” dedi.

Şaşırdım, ne diyeceğimi bilemedim, gülmeye başladım. Ve hiçbir şey söylemeden oradan ayrıldım.


Değerli okurlarım, bu öyküyü hiç yorum yapmadan sizinle paylaşmak istedim.

Selamlar, sevgiler.

Doğan Cüceloğlu facebook sayfasından alıntıdır

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner14

banner13