12 yıllık öğretmenim, 3 yıllık veliyim. Kızım 2. Sınıfta. Okuma yazma öğrendiler daha yeni Bismillah, veli arkadaşlar deneme aşkıyla yanıp tutuşuyorlar.

Geçen yıl 1. Sınıfta başka bir öğretmeni vardı, sayı çokluğundan sınıflar ayrılmak zorunda kaldı. Şimdiki öğretmenimiz farklı bir insan.
Ödev çok vermeye karşı olan, deneme yapmaya, ödevleri whatsapp'tan göndermeye... çocukların kendi sorumluluklarını kendilerinin almaları gerektiğini, yarış atı gibi sınavlarda koşturulmalarının bir anlamı olmadığını, bol bol kitap okumaları, temel bilimler ve ingilizce'de gelişmelerini öncelikli gören bir öğretmen.
Hocamızın 25 yıllık, yurt içi, yurt dışı tecrübesi de var. Kendisi dinamik bir insan aynı zamanda. (Dış görüniş olarak en fazla 10 yıllık bir öğretmen dersiniz)

Bugün bir veli arkadaş aradı, "Bizim öğretmen ödevleri kontrol etmiyor, deneme yaptırmıyor, ödev vermiyor. Ek çalışma kitabı ben yine de çocuğuma aldım. Tamam hayaller güzel ama malesef dünyada ve ülkemizde şartlar öyle değil. Çocuklar mecburlar çalışmaya, zorlanmaya. Oğlumu salsam hiç çalışmaz vb. Bu durumdan rahatsızım" gibi ifadeler kullandı. "Size katılmıyorum ve bu düşüncelerinizi öğretmenle paylaşın belki sizi rahatlatacak yada yol gösterecek şeyler söyler" dedim.
Yarın konuşacakmış.

Öğretmenimizin tek düşüncesi "çocukların okula zorla gittiği bu devirde, onlara okulu sevdirmek".. Kendisi diyor ki, "Eskiden bizler için okul sosyalleşme yeriydi, zevkle, heyecanla giderdik. Ama şimdi öyle değil. Evler artık okullardan daha konforlu ve cazip. Herşey var. Hem çocukların lafı sözü de daha çok dinleniyor. Neden okula gelmek istesinler?"

Sizler bu konularda neler düşünüyorsunuz değerli arkadaşlarım?

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol